Waar ging het over in de chotbah ( preek) van vandaag?
Omdat veel Marokkanen in Limburg vandaag met vakantie gaan naar Marokko, had de imam het vooral over hoe je die reis van pakweg 2 dagen aangenaam, veilig en volgens de richtlijnen van de islam kunt maken.

De imam wees erop dat we met z’n allen veel doen om de reis goed te voorbreiden en een prettige vakantie door te brengen, een vakantie die voor de meesten enkele weken duurt. Daarbij vergeten wij vaak dat er ooit ook een dag komt dat men een reis gaat maken waarna hij niet meer terugkomt, de reis naar Allah. Voorbereiden voor deze reis is veel en veel belangrijker, het is een reis waarna men in eeuwige geluk of eeuwige leed gaat leven. Iedereen zou zich dus goed moeten  voorbereiden voor deze reis, de reis naar het graf, want deze reis is een enkel reis, je kunt onderweg niet terugkomen om wat meer mee te nemen.

Onderweg naar Marokko moet je als moslim naar je geloof gedragen, zo spaar je ook wat als je naar je graf wordt gebracht, en bespaar je anderen een hoop irritatie en ergernis.

De imam heeft vervolgens de aandacht van de bezoekers voor een aantal punten:

Tijdens de voorbereiding is het wenselijk om gezelschap te zoeken voor onderweg.
Stel een groepsleider aan, die maakt dan samen met de rest een schema voor de reis, bemiddelt wanneer onenigheden ontstaan en neemt de definitieve besluiten.

Vergeet niet  de dou3aa op te zeggen wanneer je in de auto (of andere vervoermiddel) stapt: "Al7amdou lillahi alladhi saggarah lana hadha wa ma koenna lahoe moe9rinien".

Verzuim er niet op om onderweg te bidden, en maak gebruik van de versoepeling die daarbij wordt geboden. Je kunt Dohr en 3asr achter elkaar bidden en verkorten (2 rak3aat) tijdens Dohr of 3asr en hetzelfde geldt voor Maghrib en 3ichaa ( zjam3 ta9diem OF taacheer).Maar Maghrib mag je niet verkorten!

Hou de plekken waar je komt tijdens je reis schoon, vooral op de wc’s en waar je gaat pauze houden en wat eten langs tankstations, maar ook als je een hotel boekt.

Een combinatie van rommel achterlaten en vervolgens gaan bidden wekt geen goede indruk bij de anderen. die wekt alleen maar onbegrip.

De profeet (vrede zij met hem ) zei: "Het geloof bestaat uit veel takken, de sterkste is het geloof in Allah en de zwakste is het verwijderen van wat in het openbaar kwaad of irritatie kan veroorzaken" of hoe de profeet dat zei. En wat te denken van iemand die die irritatie zelf veroorzaakt? die valt helemaal buiten de boot van de islam.

Tenslotte wenste de imam iedereen een goede reis en een prettige vakantie.

nouveau collxe8ge xe0 Bentayeb pour l’annxe9e scolaire 2007/2008.

Binnenkort zal ik weer wat tijd besteden aan deze blog, ik heb me voorgenomen om hier meer dingen over Ben Tayeb te plaatsen. In de zomervakantie ben ik van plan wat foto’s en vidoe’s te maken, ik geef toe dat het niet zal meevallen. Er valt in Ben Tayeb weinig te beleven maar ik zal toch mijn creativiteit proberen te gebruiken.

WELKOM OP MIJN WEBLOG!
dit is de web-log van Chaib uit Ben Tayeb

We leven in een democratie. Iedereen mag zeggen wat ie wil, de vrijheid van meningsuiting moet absoluut zijn volgens Ayaan en haar aanbidders. Maar er zijn uizonderingen: Wil je die weten of wil je ze goed onthouden? bezoek dan bijvoorbeeld de site van "Elsevier" en kijk bij de voorwaarden die worden gesteld om aan hun forums deel te kunnen nemen. Sommige eisen zijn wel begrijpelijk, zoals het niet aanzetten tot geweld of bedreigingen, maar wanneer je bepaalde groepen uitsluit van kritierk of wanneer "extreem"niet getolereerd wordt, dan is de vrijheid van meningsuiting in het geding. Het zijn trouwens voorwaarden die soms wel worden toegepast en soms niet. De meeste lezers van de talloze negatieve blogs over de islam en moslims bijvoorbeeld doen uitlatingen die zelfs een buitenaardse wezen als racistisch of extreem kan plaatsen, maar ik mag niet meer mijn mening geven. Mijn accountant is geblokkeerd. Sinds wanneer weet ik niet, gezien ik lange tijd de site van Elsevier niet bezocht. Misschien was het toen ik zei dat je in de islam wxe9l geweld mag gebruiken om je leven, je bezittingen, je eer of je land moet verdedigen. Volgens mij zit ik fout in de ogen van "Elsevier". Uiteindelijk ben ik iemand die tot geweld aanzet! en misschien zit er meer achter…

Zo gaat dat met de meeste web-logs. Eerst heb je zo’n enthousiasme om een web-log te beginnen, ga je nadenken waar die zal over gaan, hoe je die mooi en leerzaam kunt maken, maar dan, dan wordt ie verwaarloosd. Je komt af en toe kijken of er reacties zijn en of er gestemd is, maar daar houdt het bij. Want tijd heb je niet meer om die bij te werken. De tijd krijgt de schuld van alles, je kunt je familie niet bezoeken, je kunt geen eten klaarmaken en je grijpt snel naar de frietpan, je hebt zelfs geen 5 minuten tijd om op tijd te bidden (voor mensen die dat doen). Nu is het wel zo dat je soms inderdaad geen tijd hebt, maar meestal is het een kwestie van "geen zin". Als je een keer geen tijd hebt, dan heb je een andere keer die wel, maar dan wil je weer rusten, bijkomen…en je hebt geen zin. Zo is het bij mij ook gegaan, het typen van de artikelen over "Bekeerd tot de islam" duurde lang gezien ik niet kan blind typen en dus had ik daar "geen tijd" voor, en mijn vrouw die dat wel kan en een paar keer voor mij heeft gedaan zei laatst dat ze niks wil doen waar ze geen plezier aan heeft. Zij heeft gelijk, het is mijn web-log en ik moet hem bijwerken. Het probleem is alleen dat ik dan minder tijd heb voor haar…daar gaan we weer…. Als we niet op bezoek gaan dan heb ik eerlijk gezegd genoeg tijd in het weekend om deze web-log bij te werken. Maar als ik op zaterdag en zondag pas na elf uur opsta, dan is er geen tijd meer. Daarbij komt nog dat ik de laatste 3 maanden bijna nergens meer zin had. Acht uren werken lijkt wel een jaar, wat ik lees onthou ik nauwelijks, de lesmateriaal van de cursus Spaans die ik volg heeft mijn vrouw laatst opgeborgen en ga zo maar door…het enige wat ik dan doe is spelletjes spelen op internet, maar dat is alles behalve boeiend, ik doe het om tijd te doden waar ik een overschot aan heb, mijn prestaties maken mij depressief waarna ik de computer uitzet en voor de buis ga zitten….daar vind ik weer niks aan en dus wordt het tanden poetsen en naar bed gaan. Het zijn beslist geen mooie tijden voor mijn vrouw. Nu ik terug ben en zoveel tijd heb om dit te schrijven zul je je wel afvragen: waarom nu wel? Ik doe mijn best om mijn normale gelukkige leven te hervatten, het zal nooit hetzelfde zijn, maar ik moet verder gaan, het is mijn plicht om mijn gezin gelukkig te maken, mijn ouders in Marokko te steunen en van mijn leven iets te maken. Iedereen zegt: We staan allemaal in de rij, wie vandaag niet vertrekt, vertrekt morgen wel. Nou, dat weet ik al heel lang, maar wanneer je lievelingsbroertje of iemand anders om wie je veel geeft gaat, dan helpen die woorden je niet veel. Ik zoek eerder houvast in het lezen van de Koran, bidden en dat mijn broertje altijd zij ouders gehoorzaamd heeft een geen vlieg kwaad deed. Hij leefde gelukkig met mijn ouders in Marokko. Hij is in 2004 bij mij op vakantie geweest, vorig jaar kon hij op een legaal verblijf in Spanje rekenen maar is er van af gezien omdat mijn moeder hem niet kon laten gaan en dus is hij doorgegaan met zijn werk als tegelzetter. Op 15 februari 2006 kon mijn moeder hem niet meer bij haar houden. Allah wou hem terug en ineens was hij er niet meer, 28 jaar is hij geworden. Gevreten door leverkanker na een besmetting met hepatetis C, heeft hij na bijna 3 maanden bijna constant pijn lijden het loodje afgelegd. Ik heb hem altijd bijgestaan en deed alles voor hem wat hij wenste als ik dat kon, maar nu is er de wil van Allah, de wil om hem terug te nemen, ik kan niks doen, ik zeg alleen "Alhamdoelillah, inna lillahi wa inna ilaihi razji3oon", het enige wat ik nu nog voor hem kan doen is voor hem bidden hopend dat we elkaar de Dag des Oordeels terugzien. Rahimaka Allah broertje.

Mike (24) uit Den Haag, student hbo-opleiding geschiedenis in Den Haag. Getrouwd met Marokkaanse. Bekeerd sinds 2001 Vroeger, als Mike (24) op stap ging, klaagde hij bij z’n vrienden. Dat het leven dat ze leidden oppervlakkig en ongezond was. ‘Heb gewoon lol, doe niet zo moeilijk,’ was het antwoord. Als vrome moslim mist hij zijn leventje van vroeger totaal niet. ‘Ik ben op zoek gegaan naar meer.’ Mike, kind van gescheiden ouders, ging over godsdiensten lezen. ‘Allah bracht mij in contact met moslims. In de 1.400 jaar ouder Koran stonden de antwoorden op al mijn vragen.’ Steeds vaker kwam hij in de orthodoxe As Soennah-moskee in Den Haag. De omstreden boekenserie De weg van de moslim van uitgeverij Project Dien overtuigde hem ten slotte. Zijn ouders stonden niet te juichen: ze dachten dat het weer een impuls was van de aan ADHD lijdende Mike. ‘Ik was in het begin heel uitdragend in mijn geloof, dat was best irritant voor hen.’ Desondanks hoopten zijn ouders dat he geloof hem rust zou geven, en ze stonden er daarom voor open. Omdat hij de islam heeft leren kennen in de As Soennah-moskee, heeft hij daar op z’n 20ste zijn geloofsbelijdenins gedaan. De moskee gaat uit van de meest rechtlijnige uitleg van de islam, het salafisme. Mike hekelt de individualistische Nederlandse maatschappij. ‘Vroeger was iedereen veel beter voor elkaar, als ik kijk naar mijn opa en oma. In de islam zijn wij goed voor elkaar, mijn vrienden zijn mijn broeders. Mike is rustiger geworden, de band met zijn ouders is enorm verbeterd. ‘In de islam is respect voor je ouders een groot goed.’ Vrouwen geeft hij geen hand en zijn baard laat hij staan. Hij is druk aan het sparen voor een reis naar de heilige stad Mekka. Mike glundert als hij het over mijn Marokkaanse vrouw heeft. ‘Ik ben zo gelukkig nu. Zij was altijd al moslim, maar niet praktiserend. Nu hebben we samen het juiste pad gekozen.’ Op straat draag zijn vrouw een sluier, Mike is de enige die mag zien hoe mooi ze is. ‘Je moest eens weten hoeveel lingerie ze in de kast heeft hangen!’ Hij ziet zichzelf nog best in een islamitische lang wonen waar de sharia-wetgeving van de kracht is. ‘Door de regels die er heersen, denk je wel twee keer na voordat je de wet overtreedt. We hebben het in Nederland wel over normen en waarden, maar die komen niet aanwaaien.’

‘Ibrahim’ (27) uit Den Haag, monteur. Bekeerd sinds 2004

Ibrahim (27) uit Den Haag ziet zijn echte naam liever niet gepubliceerd. Dit is wie hij nu is, en niemand anders. Geheel traditioneel gekleed stapt hij het koranzaaltje van de orthodoxe Haagse As Soennah-moksee binnen. Met zijn baard en verhullende kaftan ziet hij er niet uit als een Hollandse jongeman. Toch is de ongehuwde Ibrahim dat.

Op zijn 16de had hij al discussies met Marokkaanse jongense uit z’n buurt, over God. Hij heeft altijd in God geloofd, maar in zijn hervormde opvoeding kreeg hij nooit antwoorden op zijn vragen. ‘Bijvoorbeeld waarom er in de Bijbel staat dat er xe9xe9n God is, maar er drie worden aanbeden.

Hij begon met uitgaan. ‘Het wereldje is erg seksistisch. Het enige waaraan sommige mannen denken, is hoe ze een meisje zo snel mogelijk het bed in kunnen praten.’ Alles wat hij deed, gaf hem maar kort blijdschap. ‘Ik heb elke weg naar geluk wel onderzocht. Alles was oppervlakkig.’

Een Marokkaanse vriend nodigde hem uit voor een vakantie in Marokko. Ibrahim had meteen het gevoel thuis te zijn. De vriendelijkheid daar was iets wat hij niet kende. ‘Die vriendelijkheid is iets moslims.’ Na een derder vakantie in Marokko besloot Ibrahim weer bij zijn moeder te gaan wonen, om na te denken. Ibrahim kreeg een boek van een collega: Koran en Wetenschap. Hij raakte geintrigeerd, en in zijn bed begon hij smeekbeden aan Allah te doen. ‘Op een dag kwam ik van m’n werk. Iets in mij zei me dat ik naar de boekwinkel moest. Als eerst kwam ik een koranvertaling tegen. Ik negeerde de slechte influistering die ik kreeg: slechte dingen over God en religies.’ Hij ging steeds meer naar moskeexebn, om te praten met imams.

Vorig jaar sprak hij zijn shahada (geloofsbelijdenis) uit in de Leidse Al-Hidjra-moskee. ‘Mijn omgeving dacht eerst: dit is een bevlieging. Collega’s vroegen of ik gek was geworden, maar mijn moeder zag me al snel positief veranderen.

Het is onzin dat hij veel offers heeft moeten doen, zegt hij. ‘Mensen zien alleen de beperkingen, zoals het laten staan van alcohol. Terwijl God ons zoveel meer dranken heeft gegeven!’ Hij vindt dat alles in de westerse wereld draait om uiterlijk. ‘Mensen laten door hun begeertes leiden, ze volgen de kromme weg. Ik kies de rechte weg.
Duidelijk, simpel en rechtvaardig!’

Danixeblle (19) uit ‘s-Gravendeel, studente in Rotterdam. Wil later lesgeven op een islamitische basisschool. Bekeerd sinds 2004

Danixeblle is katholiek gedoopt, maar haar familie hield zich nooit zo met geloof bezig. Ze groeide op in
‘s-Gravendeel en was net als zoveel meisjes. Paardrijden, tennis, vriendinnen. De eerst buitenlander zag ze pas toen ze naar de middelbare school ging Dordrecht. Toen ze later uitging, kwam ze om vier uur ‘s ochtends thuis; in haar nieuwe leven staat ze om vier uur op: om te bidden naar Mekka.

In Rotterdam begon ze met de opleiding tot onderwijsassistente. Veel klasgenoten waren moslim en het beeld dat ze van hen kreeg, was ‘het tegenovergestelde van wat de media beweren,’ zegt Danixeblle. Wat de precieze reden was dat ze zich op haar 18de tot de islam bekeerde, kan ze niet makkelijk uitleggen. Vorige jaar zomer begon ze te lezen over de islam. Of het nu echt zo’n slecht geloof was.
‘Ik blxe9xe9f lezen.’

Vervolgens bezocht ze internetfora, waar ze meiden ontmoette die ook waren bekeerd. Na een ontmoeting was ze verkocht. ‘Het was zo gezellig, er heerste zo’n saamhorigheid. En in de islam wordt xe1lles beschreven. Het beschrijft bijvoorbeeld hoe je je ouders moet behandelen, zoals in de volgende aya (vers): ‘En wij hebben de mens zorg voor zijn ouders opgedragen. Zijn moeder heeft hem gedragen in zwakheid op zwakheid (Koran 31:14).’

Bij de meisjes thuis heeft Danixeblle de geloofsbelijdenis afgelegd. Sinds dat moment gaat ze niet meer uit, zwemt niet meer en luistert niet meer naar muziek. Soms hoort ze muziek in een winkel en betrapt ze zicht erop dat ze meezingt. Dat mag eigenlijk niet. ‘En die disco ging me steeds meer tegenstaan. Vreselijk, net een vleesmarkt.’

Haar ouders begrepen het niet. ‘Ze dachten dat ze met niet genoeg liefde haden gegeven. Maar we hebben juist een heel sterke band.’ Een jaar na haar bekering hebben haar ouders toestemming gegeven om ook in het dorp een hoofddoek te dragen. Met moeite, want ze hebben het liever niet. Tot dan toe draag ze de hoofddoek alleen in Rotterdam, waar ze ook naar de moskee gaat. ‘De jongeren in het dorp begrijpen het niet. Sommigen vinden me een verrader. Met mij ouder vriendinnen heb ik nog wel contact, mar het is niet meer zoals vroeger. We hebben niets meer gemeen. Zonder hoofddoek voelt Danixeblle zich schuldig. ‘Als je hem niet draagt, ontken je de plicht die door Allah is opgelegd. Het haar is alleen voor je familie en je man.

Danixeblle is blij dat ze niet meer wordt nagefloten door bouwvakkers. ‘Nu schelden ze me eerder uit.’
Het is moeilijk om carriere te maken met een hoofddoek, weet ze. ‘Maar ik ga op een islamitische bassisschool werken.’ In Rotterdam stikt het volgens Danixeblle van de bekeerlingen. En al is ze er nog niet mee bezig, ze wil jong trouwen. Dat is gebruikelijk in de islam. Maar alleen met een moslim. ‘Dat staat zo in de koran. Trouwens, een Hollandse man zie je toch niet naast een hooffdoek lopen?’ Een man ontmoet je als moslima meestal via via. ‘Dan heeft een vriendin een neef, die weer een leuke vriend heeft. Zo gaat dat dan.’

Als er weer een nieuwe aanslag wordt gepleegd, vragen haar ouders meteen of Allah dat dan goed vindt. ‘Ze kunnen het niet helpen, want ze kenen de ware islam niet.’

Het is dezelfde foto, maar dan omgedraaid: beneden zie je een man in een boot die een vis probeert te vangen, ok het is een groot vis, dat geef ik toe!